zondag 2 juli 2017

De Wilde Tuin; je tuin laten verwilderen...?



Aan het lezen en me laten inspireren:






Fragment:
Wie een grotere tuin heeft kan nog iets meer doen dan biologisch tuinieren: hij kan zijn tuin aan de natuur teruggeven. Wie dat op een bewuste manier doet, en bereid is een dialoog met de natuur aan te gaan, kan prachtige tuinen laten ontstaan. (Let wel: ik heb het hier niet over het scheppen van een tuin. Het enige wat wij moeten scheppen, is gelegenheid.)


Je bent misschien opgegroeid (en opgevoed) met de gedachte dat een tuin 'netjes' bijgehouden moet zijn.
Misschien ben je opgegroeid en opgevoed door ouders die een passie voor tuinieren hadden en bepaalde gekweekte plantensoorten, misschien juist wel een speciale verzameling, in hun tuin koesterden.
Misschien ben je, net als ik, opgevoed door ouders met een grote liefde voor de natuur, de wilde natuur.
Wat je achtergrond ook is, je tuin laten verwilderen is toch een stap die weerstand op kan roepen. Bij jezelf of bij de gedachte hoe anderen (de buren bijvoorbeeld) daarover denken. Ook is het lastig als je niet precies weet wat je moet/kunt doen of wat je juist niet moet doen om Moeder Natuur een optimale kans te geven op jouw lapje grond en nee, in mijn ogen hoeft het niet eens zo heel groot te zijn.
Wijzelf hebben een ruime tuin, van zo'n 800 vierkante meter. Een tuin die langzaamaan met ons mee groeide. Een deel werd als siertuin aangelegd in een vorm die vooral ruimte gaf aan de elzen, spar en de notenboom die er al stonden. Ik heb een grote voorliefde voor bomen. Op weg naar een schaduwrijke bostuin, met heesters en buxushagen die de basis aan belijning vormden in alle seizoenen, gecompleteerd met vaste planten die vooral in bladvormen en kleuren op elkaar afgestemd waren. Gaandeweg kreeg ook Moeder Natuur meer ruimte, doordat ik bewust niet ging schoffelen alvorens ik wist welke planten er stonden en uiteindelijk bleef schoffelen helemaal weg. Geen verstoring van de bodem vol wormen en andere insecten, want een insectenparadijs werd het wel intussen. Ik kreeg ieder jaar nieuwe cadeautjes van Moeder Natuur, soms overgewaaide of door vogels gebrachte gekweekte plantensoorten, maar ook kostbaarheden zoals de Breedbladige Wespenorchis. En leuk dat ik dat vond...! Niks on-kruid. Ik genoot steeds meer van onze tuin, waarin meer en meer een evenwicht ontstond tussen mens en natuur.

Toen ging ik me meer en meer verdiepen in de bloesemtherapie en van die kant kwam de relatie tussen mens en plant in een ander daglicht te staan en leerde ik boodschappen van Moeder Natuur te duiden. Boodschappen die middels de planten in de tuin te 'lezen' waren.
Als bloesem- en spagyriek therapeut wijs ik mensen er vaker op dat planten die spontaan in je tuin komen groeien, cadeautjes van Moeder Natuur zijn (en dus geen on-kruid!) om je te ondersteunen in jouw levensthema's dan wel die van je huisgenoten en/of verzorgers van de tuin. Leer deze boodschappen begrijpen, zoek op om welke plant het gaat, lees erover, bekijk eens waarvoor deze plant in de natuurgeneeskunde gebruikt wordt, in de fytotherapie, de aromatherapie, in de bloesemtherapie dan wel in de spagyriek en ga in dialoog met de plant... stem je af... schrijf... fotografeer... teken... wat je maar kunt, wilt en bij jou past.

Maar buiten dat.. Moeder Natuur is zo blij met deze ruimte, de bijtjes, vlinders en andere insecten al net zo. Mijn liefde voor de natuur was me dan wel met de paplepel ingegoten, maar dit ging verder, kreeg een spirituele invulling, waar ik in mijn praktijk dagelijks mee werk. Maar de tuin Ć©cht helemaal laten verwilderen... Dat was toch nog wel een stap (hoewel stiekem misschien ook best wel een luie tuinier hoor). Heesters werden met terughoudendheid wel nog gesnoeid. Buxus werd tot nu toe wel met beleid geknipt in bepaalde vormen, de geleidelijnen in de tuin. Gras werd wel, maar steeds minder vaak gemaaid en dit jaar eigenlijk helemaal achterwege gelaten. Nu denk ik dat het wel handig is bepaalde stukjes wel te maaien, om zelf nog gebruik te kunnen maken van de tuin, maar we zien nu een steeds grotere rijkdom aan natuur, iedere dag een ontdekkingstocht door eigen tuin. Super toch?

Dit boek 'De Wilde Tuin' van Hans van Cuijlenborg ben ik vandaag gaan lezen om inspiratie op te doen en eens te lezen hoe hij dit aanpakt. Een tuin moet je toch wel enigszins in de hand houden zou je denken... zullen je buren misschien denken. šŸ˜‰ Wat kan wel, wat kan niet? Waar moet je op letten? Ik wil er bewust mee omgaan en hoop ideeĆ«n op te doen in dit boek.


Samenvatting
Wilde tuinen zijn al anderhalve eeuw een inspiratiebron voor tuinliefhebbers en -architecten die prachtige tuinen schiepen die weinig onderhoud vergen. Iedereen die geen zin heeft om te spitten, te harken en te wieden, kan besluiten het over een andere boeg te gooien.
De tuinier van de wilde tuin wordt bondgenoot van de natuur en probeert haar te volgen in plaats van zijn wil op te leggen. Een wilde tuin laten ontstaan is bovendien goed voor de biodiversiteit. Zonder al te veel lichamelijke inspanning kan de mens bijdragen aan de cyclus van de natuur, en het levert nog een mooi resultaat op ook.De wilde tuin is een boek om na lezing te laten zien aan je buurman, als die voorzichtig komt vragen of je dat ontsierende onkruid niet eens zou willen maaien.Hans van Cuijlenborg begon na een studie Nederlands een carriĆØre als vertaler en tuinder, en specialiseerde zich in biologische onkruidbestrijding. Tot zijn vrouw op een dag tegen hem zei: `En als je het nu eens gewoon liet groeien? Er bleek een nieuwe wereld voorbij het onkruid te bestaan.

Recensie
Ondanks de toenemende verstening van de Nederlandse achtertuinen is er ook aandacht voor de wilde tuin, waar de natuur min of meer zijn gang mag gaan. In dit boekje wordt op zowel theoretische als praktische wijze ingegaan op hoe zo'n wilde tuin op te zetten en te onderhouden. Auteur Van Cuijlenborg is onder meer tuinder en specialiseerde zich in de biologische onkruidbestrijding. Hij bespreekt eerst de geschiedenis en theorie van de wilde tuin met o.a. de ideƫen van William Robinson, de Arts and Crafts-beweging, Gertude Jekyll, James van Sweden tot het nieuwe tuinieren van onder meer Louis le Roy en Gilles ClƩment. Het tweede deel gaat over de praktijk van het tuinieren van gras en gazon, biodiversiteit en ecologisch tuinieren en ten slotte gereedschap, planning en het aanleggen van een wilde tuin op een braakliggend of op een geheel begroeid terrein. Een bibliografie besluit het boekje samen met een lijst van planten die geschikt zijn voor verwildering. Sfeervolle pentekeningen in zwart-wit verfraaien deze goed leesbare handleiding over het beheren van een wilde tuin.
Dr. J. Kroes

Vandaag, 2 juli 2017, al halverwege het boek gekomen. Het boek leest als een trein. In eerste instantie een historische uiteenzetting en informatie over ontstaan van de filosofie achter de wilde tuin, de diverse benaderingen door verschillende tuinarchitecten. Had van mezelf verwacht dat ik dit best saai zou vinden, maar vond het reuze boeiend. Op naar het tweede deel... de meer praktische kant van het verhaal. Ik ben benieuwd. Hier hoop ik praktische tips en aanwijzingen te vinden die me ondersteunen in dit verwilderingsproces van onze tuin.
En ja, een boekje om bij eventueel klagende buren onder de aandacht te brengen. Een tuin laten 'verwilderen' doe je niet zomaar... Inderdaad... sommige mensen wel, maar wij zijn hier heel bewust mee bezig, het verschil tussen luiigheid en Bewust Zijn, strevend naar zoveel mogelijk harmonie met Moeder Natuur.
Op dit blog zullen in de toekomst vast nog meer diverse berichten te lezen zijn over onze tuin en de bewegingen van Moeder Natuur daarin. Ook zul je kunnen lezen over diverse inspiratiebronnen die ons begeleiden op ons tuinpad. Ik geniet steeds weer van die cadeautjes van Moeder Natuur.


Update:
Vandaag, 4 juli 2017, heb ik het boek uitgelezen.
Het nodigt uit tot herlezen en dat ga ik zeker snel doen, met pen en papier ernaast (ik heb het boek nu eerst geleend in de bieb, maar voel er al veel voor om het zelf aan te gaan schaffen om vaker te kunnen herlezen), om vooral ook de praktische tips aangaande genoemde planten ter harte te nemen.
Een boekje dat voor iedere liefhebber van wilde planten in zijn/haar tuin aan te raden is, zeker wanneer je, net als ik, houdt van de verrassingen die Moeder Natuur in de vorm van fleurige cadeautjes in onze tuin laat groeien, of dat nu verwilderde gekweekte soorten zijn of wilde planten. En ja, soms zijn het soorten waar je zo je bedenkingen over hebt, zoals het Zevenblad of de Brandnetel... en soms zijn het werkelijk prachtige planten die voor Ć©Ć©n of meer jaren je tuin verrijken met hun mooie verschijning. Aanraden is dan zeker goede plantenboeken en wilde planten boeken tot je beschikking te hebben om op te zoeken welke soorten je tuin bezoeken. Je hoeft natuurlijk niet alle planten een naam te kunnen geven, maar door achtergrondgegevens van desbetreffende planten op te zoeken, kan het je helpen te onderzoeken welke eigenschappen jouw tuin heeft zodat, wanneer je zelf planten wilt poten of zaaien om te laten verwilderen (want ja, dat kan natuurlijk ook), je een beetje weet welke planten de meeste kans maken te overleven in je tuin. In het boekje komen ook bomen aan bod, waarvoor je natuurlijk wel een beetje maat tuin moet hebben.


Wil je dit boek ook lezen?
Je kunt het via onderstaande link bestellen:



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen