woensdag 5 juli 2017

Niemandskinderen








'Niemandskinderen' - De gevolgen en verwerking van een onveilige jeugd, van Carolien Roodvoets.



Samenvatting van het boek:
In dit indringende boek beschrijft Carolien Roodvoets de gevolgen van een onveilige jeugd en de verwerking ervan. Het boek prikt de fabel door dat ouders per definitie hun kinderen liefhebben. Niet (kunnen) houden van je kind is een onderwerp waar niet of nauwelijks over gesproken wordt – niet door de ouder(s), maar ook niet door het verwaarloosde kind zelf, dat de illusie van liefde nodig heeft om te kunnen overleven.

Niemandskinderen laat zien dat ouders kinderen vaak gebruiken voor hun eigen welzijn. Het kind krijgt een zware rol toebedeeld in het kwetsbare huwelijk van zijn ouders en draagt zo bij aan het gezinsevenwicht. Kinderen worden dan de steunpilaren van hun ouders in plaats van dat zijzelf steun ontvangen; ze groeien op in een privé-oorlogsgebied en proberen te overleven. Eenmaal volwassen geworden kunnen Niemandskinderen hun draai in het leven vaak niet vinden. Ze verdwalen in Niemandsland en verdrinken daar voorgoed of… ze gaan hun traumatische geschiedenis verwerken.

Niemandskinderen is een boek voor volwassenen die worstelen met de last die een onveilige jeugd met zich bracht, en voor therapeuten/hulpverleners die met deze groep te maken hebben. Carolien Roodvoets is gezins- en relatietherapeute, seksuologe en individueel psychotherapeute. Ze heeft een praktijk in Deventer.


Recensie:
Kinderen die in een onveilige situatie opgroeien, ontwikkelen allerlei strategieën. Deze strategieën helpen hen door de jeugd te komen, maar tijdens de puberteit of volwassenheid breken de ervaringen hun zeker op. Kinderen die niet veilig zijn opgevoed, worden niemandskinderen genoemd. Als zij later de draai in het leven niet kunnen vinden, verdwalen zij in Niemandsland. In dit boek wordt inzichtelijk gemaakt welke effecten een onveilige jeugd kan hebben. Daartoe zijn eerst de gezinnen beschreven waarin dergelijke mishandeling voorkomt. Vervolgens worden de verschillende manieren waarop het kind hiermee omgaat, beschreven. Dan komt er een moment waarop de volwassene geconfronteerd wordt met zijn of haar onvermogen en komt er een verwerkingsproces. Alle fasen in dit proces krijgen evenveel aandacht in het boek. Het boek is tot stand gekomen op basis van veel praktijkverhalen en de therapeutische ervaring van de auteur.
Drs. M.L. de Jager



In het boek Niemandskinderen laat Carolien Roodvoets zien wat er kan gebeuren als het mis gaat in gezinnen, en wat voor een invloed dit heeft op het gevoel van veiligheid, vertrouwen en zelfwaarde. Ze laat de verschillende patronen zien die er kunnen ontstaan.

Wie een onveilige jeugd heeft meegemaakt zal zich erin herkennen. Wie zelf kinderen opvoedt zal inzicht krijgen in de dynamiek van wat er mis kan gaan. En wie als partner of als kind geconfronteerd wordt met de gevolgen, zal het gedrag van de ‘Niemandskind’-partner of -ouder kunnen gaan begrijpen.



5 ontstaansredenen voor een onveilige jeugd

Een onveilige jeugd kan op veel verschillende manieren ontstaan. De basis ligt vaak bij ouders, die zelf ook niet veilig gehecht zijn toen zij zelf jong waren. Carolien Roodvoets geeft verschillende ontstaansredenen voor een onveilige jeugd.



1 Onvervulde wensen en verlangens
Wanneer een moeder zelf vroeger vaak in de steek werd gelaten, wil ze zich misschien erg graag binden aan iemand die altijd bij haar zal blijven. zullen hun kinderen ‘narcistisch bezetten’. Narcistisch betekent: ‘de zelfliefde betreffend’.

Je spreekt van narcistische bezetting wanneer het kind voornamelijk dient ter opbouw en instandhouding van een positief gevoel van eigenwaarde van zijn of haar ouders, en wanneer het kind onvervulde wensen en verlangens van de ouders moet vervullen.


2 Problematische partnerkeuze

Dit wordt ook wel een neurotische partnerkeuze genoemd. Deze relatie is grotendeels gebaseerd op de hiervoor genoemde onvervulde verlangens uit het verleden. Wanneer twee beschadigde mensen een relatie aangaan ontstaat er een soort onbewust samenspel, gebaseerd op en gecentreerd rondom oude, onverwerkte, persoonlijke conflicten.

Als er uit deze relaties kinderen geboren worden, komt het broze evenwicht nog meer onder druk te staan en worden de kinderen meestal betrokken bij dit onbewuste samenspel, in een poging het evenwicht te herstellen of te handhaven.


3 Het gevende kind

Een kind is zeer geschikt als projectiescherm voor alle onvervulde verlangens en conflicten van zijn onvolwassen en beschadigde ouders, omdat kinderen als baby eerst nog tamelijk ‘blanco’ lijken te zijn qua persoonlijkheid.

Wanneer ouders psychisch onvolwassen zijn en hun kinderen ‘narcistisch bezetten’, hun niet kunnen geven wat ze nodig hebben en hen betrekken bij het ‘dwangmatige onbewust samenspel’ in de relatie, raken kinderen structureel beschadigd en overbelast. Ze kunnen dan niet worden wie ze in potentie zijn. Ze zijn als het ware de steunpilaren van hun ouders.


4 Starre gewoonten

Problematische ouders hebben onvoldoende persoonlijke en relationele mogelijkheden om te transformeren, ze kunnen hun gedrag niet afstemmen op de behoeften van hun kinderen in de verschillende leeftijdsfasen en ze hebben een vrij beperkt arsenaal aan gedragsmogelijkheden, die in de ene fase wel adequaat kunnen zijn, maar in de andere totaal niet.

De gedragingen van de verschillende gezinsleden versterken elkaar, de patronen worden steeds manifester, maar in deze gezamenlijke‘rituele dans’ is er toch ook weer sprake van een zeker evenwicht – al is dat een gestoord evenwicht.


5 Problematische gezinnen

In gezonde gezinnen zijn de gezinsleden onderling wel sterk bij elkaar betrokken, maar de individuele leden worden ook gestimuleerd tot zelfstandig gedrag, in het nemen van eigen beslissingen en verantwoordelijkheid, en onderlinge verschillen mogen er zijn.

Problematische gezinnen zijn vaak kluwen- of loszandgezinnen. In 'kluwen'-gezinnen bemoeit iedereen zich met de ander in positieve of negatieve zin, maakt zich zorgen om hem of haar. Het verdriet van de een is onmiddellijk het verdriet van de ander, maar ook een ruzie tussen twee wordt een ruzie van het hele gezin. Het woord privacy kennen ze niet.

In loszandgezinnen getuigen de vaste gedragspatronen van te weinig onderlinge betrokkenheid. Ieder gaat zijn of haar eigen gang, de een weet niets van de ander. Ouders weten meestal niet waar hun kinderen uithangen, ze weten niets van de problemen van hun kinderen.


Vicieuze cirkel

Bovenbeschreven oorzaken voor een onveilige jeugd raken vaak in een soort vicieuze cirkel terecht. Onveilig gehechte kinderen ervaren alle 5 de punten. Wanneer deze kinderen volwassen zijn, veroorzaken ze zelf weer precies dezelfde punten.


Wil je dit boek lezen en meer te weten komen over dit onderwerp?
Dan kun je dat via hieronder staande link bestellen:


als paperback of als ebook:




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen